براساس یافته‌های یك پژوهش، ۶۶ درصد والدین تهرانی آرزو دارند كه فرزندشان در یكی از مشاغل عالی اشتغال داشته باشد، در حالی كه سطح آرزوهای شغلی ۲۴ درصد دیگر از والدین از مشاغل متوسط فراتر نمی‌رود و ۱۰ درصد از والدین نیز مایلند فرزندشان شغل آزاد داشته باشد. نتایج این تحقیق كه طی آن الگوی ترجیح شغلی نمونه‌ای به حجم ۲۳۴ نفر از والدین تهرانی كه با روش نمونه‌گیری طبقه‌ای از سطح شهر تهران انتخاب شده‌اند، بررسی شده است، دلخواه‌ترین مشاغلی كه والدین تهرانی برای فرزندانشان آرزو دارند به ترتیب، پزشكی (۳۶ درصد)، مهندسی(۲۳ درصد) و مشاغلی كه كمتر از همه نام برده شده، كارمندی (۵ درصد) و دبیر یا معلم (۸ درصد) است. از سوی دیگر، مهمترین ملاك پاسخگویان برای انتخاب شغلی معین به عنوان شغل دلخواه برای فرزندشان خدمت به جامعه و همنوع است (۲۷درصد)، ۲۲ درصد دیگر به عامل درآمد و آینده خوب توجه داشته‌اند، ۱۸ درصد منزلت و احترام اجتماعی، ۱۷ درصد علاقه فرزند، ۷ درصد امكان ادامه تحصیل و ۹ درصد سایر موارد را به ترتیب به عنوان ملاك انتخاب خود ذكر كرده‌اند. بیشتر پاسخگویان (۵۴ درصد) امكان تحقق آرزوی شغلی خود را خیلی زیاد و زیاد می‌دانند، با این حال ۳۵ درصد از آنان اظهار داشته‌اند كه امكان دستیابی فرزندشان به شغل مورد نظرشان تا حدودی وجود دارد و ۱۱ درصد نیز تحقق آرزوهای شغلیشان را كم یا ناممكن می‌دانند. آن گروه از والدینی كه میزان تحقق آرزوی شغلی خود را كم یا ناممكن ارزیابی كرده‌اند سوال شد كه در این صورت فكر می‌كنند كه فرزندشان به چه شغلی دست یابد. شغل كارمندی با ۵۲ درصد، شغل آزاد با ۲۴ درصد و مشاغل فنی و خدماتی با ۲۴ درصد، انواع مشاغلی هستند كه این دسته از والدین به عنوان شغل ممكن یا شغلی كه فكر می‌كنند فرزندشان به آن دست یابد، معرفی می‌كنند. بیشتر والدین (۳۹ درصد) مایلند كه فرزندانشان در بخش دولتی به كار بپردازد، ۲۸ درصد از آنان نیز نسبت به مشاغل آزاد ابراز تمایل كرده‌اند؛ در این میان یك سوم پاسخگویان (۳۳درصد) اظهار داشته‌اند كه برایشان از این حیث تفاوتی وجود ندارد. در بخش دیگری از این پژوهش، میزان تمایل والدین به اشتغال فرزندانشان در مشاغل فنی نظیر تراشكاری، مكانیكی و ... بررسی شد كه براساس آن، نیمی از والدین (۴۹درصد) موافق اشتغال فرزندانشان به مشاغل فنی و نیمی دیگر (۵۱درصد) مخالف این امرند.در این تحقیق همچنین ویژگی‌های شغلی مورد توجه والدین شامل درآمد، قدرت و نفوذ، منزلت و احترام اجتماعی مورد ارزیابی قرار گرفت كه بیشترین میزان والدین (۴۱درصد)، تطابق شغل آینده فرزندشان با علاقه و استعداد وی را بر ۳ ویژگی دیگر ترجیح داده‌اند و ۳۲ درصد از آنان نیز اولویت انتخاب را به ویژگی منزلت و احترام اجتماعی شغل داده‌اند. كسانی كه قدرت و نفوذ را ترجیح داده‌اند ۱۴ درصد و كسانی كه درآمد را مرجح دانسته‌اند، ۱۳ درصد كل پاسخگویان را شامل می‌شوند.
براساس این گزارش، براساس ارزیابی میزان توجه والدین تهرانی به علایق شغلی فرزندانشان،۷۲ درصد از والدین اظهار داشته‌اند كه نظر فرزندشان را می‌پذیرند و از عقیده خود دست بر می دارند، ۱۹ درصد دیگر سعی می‌كنند كه فرزندشان را به نحوی مستدل و در عین حال عاطفی نسبت به نظر خود متقاعد كنند، ۸ درصد با مسكوت گذاردن مسئله را حل كرده و صرفا یک درصد گفته‌اند كه سعی می‌كنند تا نظر خود را به او بقبولانند. ۸۳ درصد از والدین بیان كرده‌اند كه هر گاه دریابند آرزوی شغلی آنان برای فرزندانشان ولو با وجود داشتن درآمد بالا با علاقه و استعداد فرزندشان مغایرت دارد، ترجیح می‌دهند كه فرزندشان به كار دیگری روی آورد، تنها ۱۷ درصد از آنان ابزار داشته‌اند كه در این گونه موارد سعی می‌كنند فرزندشان را به ماندن در كار و تطبیق دادن خود با شرایط آن تشویق و متقاعد سازند یا به تعبیر دیگر درآمدزا بودن شغل را برخواست علاقه و استعداد فرزندشان ترجیح می‌دهند. درباره میزان صحبت با فرزند درباره شغل آینده او، بیشترین نسبت والدین (۴۶درصد) تا حد متوسط، ۴۳ درصد تا حد زیاد و خیلی زیاد و ۱۱ درصد تا حد كم و خیلی كم در این زمینه با او صحبت می‌كنند.بنابراین اغلب والدین به نظر فرزندشان درباره شغل آینده وی توجه دارند. ۹۱ درصد از والدین معتقد بوده‌اند كه چنانچه فرزندشان بتواند به شغلی كه برایش آرزو دارند دست یابد، تمام آرزوهای مهم (۳۲ درصد) یا بخش بزرگی از آرزوهای مهم آنان (۵۹درصد) برای فرزندشان تحقق خواهد یافت.
۷۳ درصد از والدین نیز معتقدند كه رسیدن به فرزندشان به شغل دلخواه آنها، راه را برای تحقق سایر آرزوهای مهمی كه برای آنها دارند هموار خواهد ساخت. گفتنی است، والدینی كه شغل دلخواه آنها برای فرزندان در سطح مشاغل متوسط بوده، بیشتر دارای تحصیلات متوسط(۳۱درصد) و والدینی كه مشاغل آزاد را به عنوان شغل دلخواه برای فرزندان ذكر كرده‌اند بیشتر دارای تحصیلات پایین هستند (۱۵درصد.همچنین این نتایج بیان می‌كند كه والدینی كه به بخش اشتغال دولتی تمایل داشته‌اند ، بیشتر دارای تحصیلات بالا (۴۳درصد) بوده‌اند، در حالی كه والدینی كه بخش اشتغال دلخواه آنها فرقی نمی‌كند كه دولتی باشد یا آزاد بیشتر دارای تحصیلات متوسط هستند(۴۶درصد). بر اساس این گزارش، از نظر نوع شغل دلخواه نیز والدین متمایل به مشاغل فنی، بیشتر دارای تحصیلات پایین (۶۰درصد) و والدینی كه مشاغل غیرفنی را ترجیح می‌دهند، بیشتر دارای تحصیلات بالا هستند (۶۷ درصد).